Stories for Everyone

முடிந்து போனதை நினைவில் கொள்ளாதே:ஜென் குரு ஒருழர் ஆழ்ந்த தியானத்தில் அமர்ந்திருந்தார். அவர் முன்பு சீடர்கள் அமைதி காத்து அமர்ந்திருந்தனர். அப்போது மரத்திலிருந்து முதிர்ந்த சருகு ஒன்று உதிர்ந்து அவர் மடியில் விழுந்தது. குரு கண் விழித்தார். சருகை கையில் எடுத்தார்.சீடர்களை உற்று நோக்கினார். சருகை கையிலெடுத்து மீண்டும்  மரத்தில் ஒட்ட வைக்க முயற்சி செய்தார். சீடர்கள்,"குருவே என்ன செய்கிறீர்கள்? என வினவினார்கள். குரு சிரித்தார். சருகை சீடர்களுக்கு காட்டி, "இது பசுமையாய் இருந்த போது நமக்கு நிழல் கொடுத்தது.சிறு கிளைக்கு அழகைக் கொடுத்தது.இப்போதோ,உதிர்ந்து விட்டது.நன்றி விசுவாசம் வேண்டாமா?எனவே தான் இந்த உதிர்ந்த சருகை மீண்டும் மரத்தில் ஒட்டவைக்கிறேன்" என்றார். சீடர்கள் குழப்பமுற்றனர். மீண்டும் குரு சிரித்தார். சிரிப்பு என்பது புரிதலுக்கான குறியீடு அல்லவா? "முடிந்து போன,பழைய விஷயங்களை பற்றி கவலை கொள்ளாதே.அவை நடந்து முடிந்து விட்டவை. மீண்டும் மனதில் பதியவைக்க  முயற்சி செய்யாதே.அப்படி முயற்சித்தால் மனதில் வீண் குழப்பங்கள் தான்  மட்டுமே "என்றார் குரு. "முடிந்து போன விஷய...

ஒரு  வீட்டில் வெள்ளாடுகள் பல  வளர்த்து வந்தன.அவைகளோடு ஒரு செம்மறி ஆடும் இருந்தது. செம்மறி ஆடு கொழு கொழுவென்று அழகாக இருந்தது. அதனால் அதன் மீது அந்த ஊர் மக்களுக்கு பிரியம் அதிகம். இதைப்பார்த்த  மற்ற வெள்ளாடுகள் அதன் மீது பொறாமை கொண்டன. இதனால்  செம்மறி ஆட்டை, வெள்ளாடுகள் ஒதுக்கியே  வைத்திருந்தன. அதுமட்டுமின்றி ஆடுகளுக்கு தண்ணீர் குடிக்க வைத்தால் உடனே பொறாமைப்பிடித்த  வெள்ளாடுகள், செம்மறி ஆட்டை தண்ணீர் குடிக்க விடாமல் செய்ய முண்டியடித்துக் கொண்டு ஓடும். ஒரு நாள் அந்த வெள்ளாடுகள் தொட்டியில் வைக்கப்பட்டிருந்த கஞ்சியை குடிக்க வழக்கப்படியிலான தந்திரத்தோடு முட்டி மோதி ஓடின.செம்மறி ஆட்டையும் முட்டித்தள்ளியப்படி ஓடியதில் கஞ்சித்தொட்டி உடைந்து கஞ்சியெல்லாம் கீழே கொட்டி விட்டன.இதனால் ஆடுகளுக்குள் காயம் ஏற்பட்டதோடு அன்றைக்கு இரவு அத்தனை ஆடுகளும் உணவின்றி பட்டினியாகவே தூங்கின. மறுநாளும் செம்மறி ஆட்டை பழி வாங்க எண்ணிய வெள்ளாடுகள் பழைய பார்முலாவை கையாண்டதால் மறுபடியும் கஞ்சித்தொட்டி உடைந்து அன்றும் பட்டனி. இப்படியே பல நாட்கள் கழிந்தன. சிந்திய சோற்றுப் பருக்கைகளை சாப்பிட சா...

பயணி ஒருவர் ஆட்டோக்காரரிடம். எவ்வளவு?.   என்று கேட்டார்... 300-ரூபாய் .. 200-ரூபாய்க்கு வருமா ?  சற்று யோசித்த ஆட்டோ டிரைவர் சரி 250-ரூபாய் கொடுங்க... ஆட்டோ பறந்தது... அண்ணே இந்த வழியா போனா #நீங்கடிபன் எங்கே சாப்பிடுவிங்க...? #ரோட்டுக்கடைதான் சார்  அப்ப நீங்க சாப்பிடும் கடை எதுவோ அங்கே வண்டியை நிறுத்துங்கண்ணே, நாம ரெண்டு பேருமே டிபன் சாப்பிட்டு விட்டு போலாம்   இரண்டு கிலோமீட்டர் தாண்டி ஒரு புளியமரத்தின் ஓரமாய் இருந்த தள்ளு வண்டிகிட்ட ஆட்டோ நின்றது.. ஒரு நடுத்தரவயது அம்மா... அவரது நெற்றிமற்றும் தோற்றம் அவர் கணவர் துணையற்றவர் என சொல்லியது  வாங்க  இங்கதான் சார், வயித்துக்கு ஒன்னும் பண்ணாது என்றார்,  ஆட்டோ டிரைவர். இட்லி, தோசை, புரோட்டா என கட்டினோம்... எவ்ளோம்மா ?. 60-ரூபாய் சார்'ன்னு சொன்னாங்க 100-ரூபாய் கொடுத்தேன்... மீதியை... சில்லரையாக பொருக்கியது அந்த அம்மா... இன்னக்கி வியாபாரம் டல் சார் அதன் சில்லரை கஷ்டமுன்னாங்க... சரிம்மா 40-ரூபாய் உங்க கிட்டேயே இருக்கட்டும்.. நாளைக்கு இந்த பக்கமா வருவேன்...  அப்போ வாங்கிக்கிறேன் என்று கூறி புறப்பட்ட...

அடுத்தவர் நன்றாக இருக்க வேண்டும்.  விவேகானந்தர் அமெரிக்காவுக்கு கிளம்பி கொண்டிருந்தார்.  அதற்கு முன் தன் குருவுடைய மனைவியான அன்னை சாரதா தேவியிடம் ஆசிவாங்கி கொள்ள ஆசைப்பட்டார்.  அன்னையிடம் சென்று  விஷயத்தை சொன்னார்.  “நீ அமெரிக்காவில் போய் என்ன செய்யப்போகிறாய்?” என்று அன்னை கேட்க, “நான் நமது தர்மத்தின் செய்தியை அந்த நாட்டில் பரப்ப போகிறேன்” என்றார் விவேகானந்தர்.  சமையல் கட்டில் இருந்த அன்னை, “அந்தக் கத்தியை எடுத்துக் கொடு” என்று காய்கறி நறுக்கும் கத்தியை எடுத்து கேட்க, கத்தியை எடுத்து விவேகானந்தர் கொடுக்கிறார்.  கத்தியை வாங்கிக்கொண்ட  அன்னை “என் ஆசிகள் உனக்கு உண்டு” என்கிறார்.   ஆனால் விவேகானந்தருக்கு ஒரு சந்தேகம் வந்துவிடுகிறது.  தான் கத்தியை கொடுத்ததற்கும் அன்னை அதன்பிறகு ஆசி வழங்கியதற்கும் ஏதாவது சம்பந்தம் உள்ளதா என்று அறிய விரும்பினார்.  அன்னைசொன்னார் “ஆமாம், நீ கத்தியை எப்படி, எந்த முறையில் எடுத்து கொடுக்கிறாய் என்று பார்த்தேன். நீ சரியாகத்தான் எடுத்து கொடுத்தாய். தர்மத்தின் செய்தியை அமெரிக்காவில் சொல்ல நீ சரியானவன்தான் என்று மு...