Stories for Everyone

பயணி ஒருவர் ஆட்டோக்காரரிடம். எவ்வளவு?.   என்று கேட்டார்... 300-ரூபாய் .. 200-ரூபாய்க்கு வருமா ?  சற்று யோசித்த ஆட்டோ டிரைவர் சரி 250-ரூபாய் கொடுங்க... ஆட்டோ பறந்தது... அண்ணே இந்த வழியா போனா #நீங்கடிபன் எங்கே சாப்பிடுவிங்க...? #ரோட்டுக்கடைதான் சார்  அப்ப நீங்க சாப்பிடும் கடை எதுவோ அங்கே வண்டியை நிறுத்துங்கண்ணே, நாம ரெண்டு பேருமே டிபன் சாப்பிட்டு விட்டு போலாம்   இரண்டு கிலோமீட்டர் தாண்டி ஒரு புளியமரத்தின் ஓரமாய் இருந்த தள்ளு வண்டிகிட்ட ஆட்டோ நின்றது.. ஒரு நடுத்தரவயது அம்மா... அவரது நெற்றிமற்றும் தோற்றம் அவர் கணவர் துணையற்றவர் என சொல்லியது  வாங்க  இங்கதான் சார், வயித்துக்கு ஒன்னும் பண்ணாது என்றார்,  ஆட்டோ டிரைவர். இட்லி, தோசை, புரோட்டா என கட்டினோம்... எவ்ளோம்மா ?. 60-ரூபாய் சார்'ன்னு சொன்னாங்க 100-ரூபாய் கொடுத்தேன்... மீதியை... சில்லரையாக பொருக்கியது அந்த அம்மா... இன்னக்கி வியாபாரம் டல் சார் அதன் சில்லரை கஷ்டமுன்னாங்க... சரிம்மா 40-ரூபாய் உங்க கிட்டேயே இருக்கட்டும்.. நாளைக்கு இந்த பக்கமா வருவேன்...  அப்போ வாங்கிக்கிறேன் என்று கூறி புறப்பட்ட...

அடுத்தவர் நன்றாக இருக்க வேண்டும்.  விவேகானந்தர் அமெரிக்காவுக்கு கிளம்பி கொண்டிருந்தார்.  அதற்கு முன் தன் குருவுடைய மனைவியான அன்னை சாரதா தேவியிடம் ஆசிவாங்கி கொள்ள ஆசைப்பட்டார்.  அன்னையிடம் சென்று  விஷயத்தை சொன்னார்.  “நீ அமெரிக்காவில் போய் என்ன செய்யப்போகிறாய்?” என்று அன்னை கேட்க, “நான் நமது தர்மத்தின் செய்தியை அந்த நாட்டில் பரப்ப போகிறேன்” என்றார் விவேகானந்தர்.  சமையல் கட்டில் இருந்த அன்னை, “அந்தக் கத்தியை எடுத்துக் கொடு” என்று காய்கறி நறுக்கும் கத்தியை எடுத்து கேட்க, கத்தியை எடுத்து விவேகானந்தர் கொடுக்கிறார்.  கத்தியை வாங்கிக்கொண்ட  அன்னை “என் ஆசிகள் உனக்கு உண்டு” என்கிறார்.   ஆனால் விவேகானந்தருக்கு ஒரு சந்தேகம் வந்துவிடுகிறது.  தான் கத்தியை கொடுத்ததற்கும் அன்னை அதன்பிறகு ஆசி வழங்கியதற்கும் ஏதாவது சம்பந்தம் உள்ளதா என்று அறிய விரும்பினார்.  அன்னைசொன்னார் “ஆமாம், நீ கத்தியை எப்படி, எந்த முறையில் எடுத்து கொடுக்கிறாய் என்று பார்த்தேன். நீ சரியாகத்தான் எடுத்து கொடுத்தாய். தர்மத்தின் செய்தியை அமெரிக்காவில் சொல்ல நீ சரியானவன்தான் என்று மு...

Once Buddha was traveling with a few of his followers. While they were passing a lake, Buddha told one of his disciples,  "I am thirsty.  Do get me some water from the lake." The disciple walked up to the lake. At that moment,  a bullock cart started crossing through the lake. As a result,  The water became very muddy and turbid. The disciple thought,  "How can I give this muddy water to Buddha to drink?" So he came back and told Buddha,  "The water in there is very muddy.  I don't think it is fit to drink." After about half an hour, again Buddha asked the same disciple to go back to the lake. The disciple went back,  and found that the water was still muddy. He returned and informed Buddha about the same. After sometime,  again Buddha asked the same disciple to go back. This time, the disciple found the mud had settled down, and the water was clean and clear. So he collected some water in a pot and brought it to Buddha. Buddha looked at the ...

A Jain monk who was visiting river to take bath found a group of family members on the banks, shouting in anger at each other.  He turned to his disciples smiled 'n asked. 'Why do people shout in anger & shout at each other?' Disciples thought for a while, one of them said, 'Because we lose our calm, we shout.' 'But, why should you shout when the other person is just next to you?  You can tell him what you have to say in a soft manner.' asked the saint Disciples gave some other answers but none satisfied the other disciples. Finally the monk explained, . 'When two people are angry at each other, their hearts distance a lot. To cover that distance they must shout to be able to hear each other.  The angrier they are, the stronger they will have to shout to hear each other to cover that long distance. What happens when two people fall in love? They don't shout at each other but talk softly, Because their hearts are very close.  The distance between ...

ஒரு யுத்தத்தில் எதிரி நாட்டு இளவரசனை உயிரோடு பிடித்து இராஜாவின் முன்பு நிறுத்தினர்.  இளவரசன் தன் உயிருக்காகக் கெஞ்சி மன்றாடி தன்னை மன்னிக்கும்படியாக கேட்டுக்கொண்டான்.  அதற்கு ஒரு நிபந்தனை இருக்கிறது என்றார் வெற்றி பெற்ற ராஜா . விளிம்புவரை தண்ணீர் நிரப்பப்பட்ட பாத்திரம் ஒன்று உனது கையில் தரப்படும்."  அது முக்கிய சாலை ஒன்றின் வழியாக ஒரு சொட்டு தண்ணீர் கூட கீழே சிந்தாமல் குறிப்பிட்ட நேரத்துக்குள் ஒரு மைல் தூரம் கொண்டு செல்ல வேண்டும்.  கூடவே உருவிய பட்டையத்தோடு எனது வீரர்கள் வந்துக்கொண்டு இருப்பார்கள்.  ஒருதுளி தண்ணீர் கீழே கொட்டினாலும் கூட அவர்களின் வாள் உன் தலையைச் சீவிவிடும்.  வெற்றியோடு முடித்துவிட்டால் விடுதலை"  என்று பேரரசர் தனது நிபந்தனையை விதித்தார். குறிப்பிட்ட நேரம் வந்தது.  இலட்சக்கணக்கான மக்கள் அந்த சாலையின் இரு பகுதிகளிலும் குழுமியிருந்தனர்.  போர் வீரர்கள் சாலையை ஒழுங்கு செய்து கொடுத்தனர்.  பேரரசர் முன்னிலையில் முழுவதும் தண்ணீர் நிரப்பிய பாத்திரம் இளவரசனின் கைகளில் கொடுக்கப்பட்டது.  ஒரு பகுதியில் இருந்த மக்கள் இளவரசனை ஊக்கு...

மனிதர்களுக்கு உண்மையில் பயம் எப்பொழுது வரும்...?  ஓர் ஊரில் ஒரு குடியானவன் தன் மனைவி மகனுடன் மிகவும் சந்தோஷமாக வாழ்ந்து வந்தான்.  அவனுக்குத் தன் மனைவியின் மேல் கொள்ளைப் பிரியம்.  அவளை அதிகமாக நேசித்தான்.      இப்படி சந்தோஷமாக இருக்கும் பொழுது அவன் மனைவியை ஒரு பாம்பு கடிக்க அவள் இறந்துவிட்டாள்.      இந்த நிகழ்ச்சியை அந்த மனிதனால் ஏற்றுக்கொள்ளவே முடியவில்லை.  அளவிற்கு அதிகமாக உருண்டு பிரண்டு அழுதான்.  ஊர் மக்கள், தன் மனைவியைச் சுடுகாட்டிற்கு கொண்டு சென்று எரிக்க வேண்டும் என்று சொன்னதும் அதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாமல் மேலும் அழுதான்.  அவனைப் பார்க்கவே பாவமாக இருந்தது.      ஆனால் வேறு வழியில்லாமல் அவனைச் சமாதானப்படுத்திச் சுடுகாட்டிற்கு அழைத்துச் சென்று அந்தப் பிணத்தை எரித்தார்கள்.  அவனால் தாள முடியாமல் அங்கேயே உருண்டு பிரண்டும் கத்தி அழுதான்.  சரி இவன் அழுது அழுது தன்னைத் தானே சமாதானமாக்கிக் கொள்ளட்டும் என்று அவனை அங்கேயே விட்டுவிட்டு ஊர் மக்கள் சென்று விட்டார்கள்.      மனிதன் தன்னைத் தானே சமாதா...